Cztery projekty z dużą szansą na komercjalizację

logo inkubatora innowcyjności
Piętnaście wniosków zespołów badawczych z UWM wpłynęło na konkurs Inkubator Innowacyjności 4.0. Cztery z nich otrzymają dofinansowanie na działania przedwdrożeniowe. Mają największą szansę na komercjalizację.

Program Inkubator Innowacyjności jest finansowany przez Ministerstwo Edukacji i Nauki. UWM realizuje go po raz 3. w konsorcjum z Uniwersytetem Medycznym w Łodzi oraz Uniwersytetem Łódzkim. Celem tego programu jest wsparcie procesu zarządzania wynikami badań naukowych i prac rozwojowych, a w szczególności wsparcie ich komercjalizacji. Chodzi w nim o zastosowanie wyników badań i prac naukowych w rozwiązaniach rynkowych. Ma się on przyczynić do promocji polskich osiągnięć naukowych, zwiększenia ich wpływu na rozwój innowacyjności oraz wzmocnienia współpracy między środowiskiem naukowym i otoczeniem gospodarczym.

Program na UWM realizuje Centrum Innowacyjności i Transferu Technologii. Centrum przeprowadziło 2 tury naboru: na przełomie października i listopada 2020 r. oraz drugą na przełomie stycznia-lutego tego roku. Łącznie do oceny wpłynęło 15 wniosków złożonych przez zespoły badawcze z UWM.

Wnioski podlegały ocenie 2-etapowej: formalnej oraz merytorycznej dokonywanej przez członków Komitetu Inwestycyjnego. W skład Komitetu wchodzili przedstawiciele Konsorcjum, przedstawiciele biznesu oraz funduszy typu venture capital. Twórcy wniosków musieli przedstawić swoje projekty w formie krótkich 3-minutowych prezentacji z 3 slajdami, po czym przez 3 minuty odpowiadali na pytania komisji. Laureatami konkursu są 4 zespoły badawcze z naszej uczelni.

 

Dr hab. inż. Wioleta Bąk-Błaszczak, prof. UWM – Katedra Geodezji, Wydział Geoinżynierii – „Oprogramowanie OptD do redukcji dużych zbiorów danych i ekstrakcji charakterystycznych cech obiektów"

 

Dr inż. Krzysztof Jadwisieńczak, Katedra Maszyn Roboczych i Metodologii Badań Wydział Nauk Technicznych – „Linia technologiczna do przerobu i kalibrowania róż kalafiora i brokułu"

 

Prof. Sławomir Ciesielski – Katedra Biotechnologii w Ochronie Środowiska, Wydział Geoinżynierii – „Opracowanie metody przygotowania biopreparatu zawierającego biosurfaktanty pochodzenia bakteryjnego oraz określenie jego cech".

Prof. Marcin Zieliński – Katedra Inżynierii Środowiska, Wydział Geoinżynierii – „Technologia uszlachetniania biogazu do jakości biometanu w oparciu o produkty odpadowe powstające w procesie fermentacji metanowej".

Wszystkie projekty otrzymały dofinansowanie w wysokości ok. 90 tys. zł. Maksymalne wynosi 100 tys. zł.

- Zdaję sobie sprawę, że naukowcy nieczęsto są stawiani w takiej roli. Konkurs wymagał, aby oprócz istotnego waloru B+R, innowacyjności, projekty rokowały rynkowo, czyli miały duże szanse na komercjalizację. Wyniki posiedzenia Komisji Inwestycyjnej wskazują, że nasi naukowcy poradzili sobie doskonale i jedynie ograniczenia budżetowe w projekcie II 4.0 nie pozwoliły na przyznanie dofinansowania większej liczbie projektów - mówi Marta Wangin, koordynatorka Biura Wdrożeń B+R CITT.

W pierwszej edycji konkursu Inkubator Innowacyjności rozstrzygniętej w 2017 r. do dofinansowania zakwalifikowało się 7 wniosków, do drugiej edycji (2019 r.) – 2. Po 2 pierwszych edycjach do tej pory CITT podpisał 1 umowę dotyczącą sfinansowania działań mających na celu zwiększenie potencjału wdrożeniowego odmiany ASPI (wierzba purpurowa, Salix purpurea L.). Autorem tego projektu jest dr inż. Paweł Sulima z Katedry Genetyki Hodowli Roślin i Inżynierii Biosurowców na Wydziale Rolnictwa i Leśnictwa

Co o konkursie sadzą sami uczestnicy?

- Ten konkurs to dobra forma na prezentację wyników swoich badań czy prac. Kiedy wysyłamy wnioski na konkursy NCN czy NCBR to oceniają je zawsze specjaliści z danej dziedziny nauki. Tutaj oceniali ludzie spoza mojej dziedziny. Musiałam tak przygotować swą prezentację, aby ich zaciekawić i przekonać, że warto moją pracę wdrożyć. Dobre jest też to, że można odpowiadać na pytania, chociaż przygotowanie się do 3-minutowego wystąpienia nie było łatwe. To wstąpienie było dla mnie czymś nowym. Drugie zaskoczenie to takie, że komisja konkursowa była tak bardzo liczna. Spodziewałam się mniejszej. Pewnym ułatwieniem było natomiast to, że spotkanie odbywało się online, więc stres był mniejszy – dzieli się swymi wrażeniami dr hab. inż. Wioleta Błaszczak-Bąk, prof. UWM.

Czy 90 tys. zł wystarczy na przygotowanie jej pomysłu do komercjalizacji?

- Gdybym miała teraz wszystko robić od początku to tych pieniędzy by nie wystarczyło, ale moja praca jest już na ukończeniu i uważam, że wystarczy pieniędzy do doprowadzenia jej do fazy sprzedaży – mówi prof. Błaszczak-Bąk.

A co to właściwie jest „Oprogramowanie OptD do redukcji dużych zbiorów danych i ekstrakcji charakterystycznych cech obiektów"?

To algorytm opracowany przez prof. Błaszczak-Bąk. Redukuje on bardzo duże zbiory danych, tak aby zachować charakter obiektu i aby redukcja nie była przypadkowa. Dzięki niemu można zmniejszyć zbiór nawet o 99%. Usuwane są tylko punkty nieistotne, a każdy punkt jest sprawdzany pod względem jego przydatności.

Lech Kryszałowicz